Sicil, 2025/II Sayı 54: 41-65
Prof. Dr. Nurşen CANİKLİOĞLU
Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi İş ve Sosyal Güvenlik Hukuku Anabilim Dalı
Özel hayat kavramını tanımlayabilmek, bir hak olarak sınırlarını çizmek, bağımsız bir hak olarak onu bağlantılı olduğu haklardan ayrıştırmak hiç de kolay değildir. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi ve Anayasa Mahkemesi kararlarında da bu hususa dikkat çekilmekte ve özel hayatı tanımlamanın mümkün ve gerekli olmadığına işaret edilmektedir. Ayrıca her iki mahkeme özel hayatı, kişinin sınırlı bir alanda yaşadığı mahrem alanı olarak kabul etmemekte, bu hakkın kişinin kendisini gerçekleştirme ve kişiliğini serbestçe geliştirme hakkını da kapsadığını, dolayısıyla çalışma hayatının da özel hayat kavramının kapsamına girdiğini kabul etmektedirler. Gerçekten çalışma hakkı kişinin kendini gerçekleştirme ve geliştirmesinin en önemli araçlarından birini oluşturmaktadır. Bunun sonucunda esasında bir ekonomik ve sosyal hak olan çalışma hakkı, belirtilen bu yönüyle aynı zamanda kişinin özel hayat alanına dahil olmakta ve özel hayatın gizliliği ve özel hayata saygı hakkı kapsamında korunması gereken bir hak niteliği kazanmaktadır. Anayasa Mahkemesi de özellikle iş sözleşmesinin feshi üzerine bireysel başvuru yoluyla önüne gelen olaylarda işçinin özel hayatına saygı hakkını ele almakta, sıklıkla da ihlal kararları vermektedir. Bu çalışmada Anayasa Mahkemesi’nin işçinin özel hayatına ilişkin kararları ele alınmakta, vermiş olduğu kararlar çerçevesinde Yüksek Mahkeme’nin işçinin özel hayatına saygı hakkına yaklaşımı belirlenmeye çalışılmaktadır.
İşçinin özel hayatı, özel sosyal hayat, işyerinde duygusal ilişki, işçinin e-postalarının denetimi, işten çıkış kodu.
Defining the concept of private life, defining its boundaries as a right and distinguishing it as Court of Human Rights and the Turkish Constitutional Court draws attention to this point and indicates that it is neither possible nor necessary to provide an exhaustive definition of private life. Moreover, both courts do not limit private life to an individual’s intimate sphere; they recognise that it also covers personal autonomy, self-fulfilment, and the free development of one’s personality and accordingly accept that a person’s working life (including the sphere of the employment relationship and workplace-related conduct) falls within the scope of private life. Indeed, the right to work constitutes one of the most important means through which a person realizes and develops their personality. an independent right from related rights is by no means easy. The case law of the European Consequently, the right to work (essentially an economic and social right) also, in this respect, forms part of the individual’s privatelife sphere and acquires the character of a right that should be protected under the right to privacy and the right to respect for private life. The Turkish Constitutional Court, particularly in individual applications arising from the termination of employment contracts, addresses the worker’s right to respect for private life and frequently finds violations. This study examines the Turkish Constitutional Court’s case law concerning worker’s private life and seeks to identify the Courts approach to the worker’s right to respect for private life.
Workers’ private life, private social life, workplace romantic relationship, monitoring of workers’ e-mail communications, SSI/SGK job exit code.