Sicil, 2025/II Sayı 54: 151-169
Dr. Mehmet Anıl ARSLANOĞLU
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi Tetkik Hâkimi
Türk Borçlar Kanunu’nun 444 ila 447. maddeleri uyarınca rekabet yasağına aykırılık sebebiyle açılan davalarda görevli mahkeme konusunda Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun kendi kararları arasında ve Yargıtay 9. Hukuk Dairesi ile Yargıtay 11. Hukuk Dairesi arasında görüş farklılıkları oluşması üzerine konu, Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulu’nun 13.06.2025 tarihli ve 2023/1 Esas, 2025/3 Karar sayılı Kararı ile çözüme kavuşturulmuştur. Buna göre; rekabet yasağına aykırılık sebebiyle açılacak davalarda asliye ticaret mahkemelerinin görevli olması gerektiğine oy çokluğuyla karar verilmiştir. İçtihatları birleştirmeye konu kararlardaki asıl tartışma, 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 5/1-a maddesinin rekabet yasağına aykırılık sebebiyle açılacak davalarda görevli mahkemenin belirlenmesine etkisi üzerinde yoğunlaşmaktadır. Çalışmamızda, 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun yürürlük tarihinden sonraki döneme ilişkin doktrin görüşleri ve ilgili normatif düzenlemeler çerçevesinde Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulu’nun bahsi geçen kararı değerlendirilecektir.
Rekabet yasağı, görevli mahkeme, İçtihatları Birleştirme Kararı.
Pursuant to Articles 444 to 447 of the Turkish Code of Obligations, divergent opinions have emerged among the decisions of the Court of Cassation General Assembly on Civil Chambers and between the 9th and 11th Civil Chambers of the Court of Cassation regarding the determination of the competent court in lawsuits filed due to a breach of non-compete agreements. The issue was ultimately resolved by the Grand General Assembly for the Unification of Judgments of the Court of Cassation through its decision dated 13 June 2025 and numbered 2023/1 (Merits), 2025/3 (Decision). According to this decision, it was held by a majority vote that commercial courts of first instance shall have jurisdiction over lawsuits arising from the breach of non-compete obligations. The main controversy in the decisions subject to unification of judgments revolves around the impact of Article 5(1)(a) of Law No. 7036 on Labour Courts on determining the competent court for such disputes. This study evaluates the aforementioned decision of the Grand General Assembly for the Unification of Judgments within the framework of doctrinal opinions and relevant normative regulations applicable to the period following the entry into force of Law No. 7036.
Non-compete, competent court, decision of the Grand General Assembly for the Unification of Judgments of the Court of Cassation.